Een goed verhaal over… dromen verwezenlijken

Mensen helpen hun plek te vinden in de maatschappij

Paulina: “Mijn werk is meer dan alleen mijn werk. Ik bouw echt een persoonlijke band op met mensen die dit erg hard nodig hebben. Ik werk veel met immigranten. Ze kennen de regels niet, de cultuur is anders en hebben vaak geen familie of vrienden in de buurt. Dat is eenzaam. Ik kom zelf niet uit Nederland, dus ik weet precies hoe dat voelt. Ik begrijp wat ze meemaken. En doordat ik al wat langer in Nederland woon, kan ik ze voor praktische zaken goed doorverwijzen naar de juiste instanties. En als ik het niet weet, vraag ik het Judy.” 

Judy: “Samen proberen we collega’s te helpen die soms best veel hebben meegemaakt. Het is dan goed dat je hier allebei vanaf weet, zodat je de juiste begeleiding kan bieden. Je moet elkaar hierop blindelings kunnen vertrouwen.  
Het is niet altijd makkelijk, maar mijn hart ligt al 30 jaar bij deze doelgroep, omdat geen dag hetzelfde is. En omdat je mensen echt ziet groeien. Ze vinden een plekje in de maatschappij en worden zelfstandig. Aanpakkers groeien regelmatig door naar reguliere arbeidsplaatsen. Ik mis ze dan, omdat ik met iedereen een persoonlijke band opbouw. Maar het maakt me vooral ook trots.” 

Verdiepen in culturen

Paulina: “We werken met mensen uit alle hoeken van de wereld. Culturele verschillen waren voor mij minder bekend. Ik kom uit Polen. En het klinkt misschien gek, maar ik heb in Polen nooit een moslim gesproken. En binnen de islam zijn er ook weer veel verschillende vertakkingen. Er zijn niet alleen verschillen in culturen per land, er zijn ook regionale verschillen. Het is leuk om je daarin te verdiepen. Aan best wat gedrag ligt cultuur ten grondslag. Ik heb een cursus gedaan die specifiek op die culturele verschillen in ging. Zo weet je waar gedrag vandaan komt en kun je er meer rekening mee houden.” 

Judy: “Je kunt nooit iedereen over één kam scheren, maar er zijn wel overeenkomsten tussen mensen binnen culturen. Zo’n cursus biedt handvatten en vervolgens bekijk je hoe je dit individueel moet toepassen. Mensen uit Syrië zeggen over het algemeen niet zomaar ‘nee’. Als ik niet kan werken, zeg ik dat gewoon. Maar zij vinden dat spannend, want ze willen hun baan niet verliezen. Het is dan aan ons de taak om het op een andere manier te vragen, bijvoorbeeld door te vragen of ze nog leuke dingen gaan doen. Als dat zo is, vraag ik ze niet om die dag te komen werken. Een collega uit Afrika knielt altijd voor mij. Ik vind dat natuurlijk vreselijk ongemakkelijk en ik heb al heel vaak gezegd dat ze dat echt niet hoeft te doen. Maar dat is haar cultuur, uit respect voor mij. En dan kan ik dat niet willen; voor haar is het belangrijk.” 

Positieve energie en voor elkaar zorgen

Judy: “Die cultuurverschillen maken het leuk, maar ook de diversiteit aan collega’s. Een collega op Schiphol maakt er een sport van om dingen te vinden. Als iemand iets kwijt is, weet hij het altijd weer te vinden en brengt het naar ‘Lost & Found’. En wij krijgen foto’s van alles wat hij gevonden heeft en daar vertelt hij dan hele verhalen over. Fantastisch voor ons en de gasten van Schiphol zijn er ook superblij mee. Echt positieve energie.” 

Paulina: “Bij positieve energie, denk ik meteen aan Andrew, een collega bij Ahoy die altijd enthousiast en optimistisch is. Als ik zelf even niet zo’n fijne dag heb, dan vrolijkt hij mij op. We hebben allemaal wel eens een complimentje nodig en hij voelt dat dan haarfijn aan. Als ik hem zie, dan is mijn dag al beter.” 

Judy: “Klopt, Andrew is geweldig. Hij woont tegenover mij. Als hij ziet dat ik te laat thuis kom, dan appt ‘ie dat ik beter aan mezelf moet denken. Zo zorgen we allemaal voor elkaar.”

Dromen verwezenlijken

Judy: “Als ik zeg dat ik werk met mensen die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt, verwachten mensen soms een duidelijke stempel, bijna iets spannends. Maar het kan gewoon je buurman zijn, je neefje of nichtje. Iedereen heeft een rugzak. De overstap naar werk is soms gewoon lastig, en daarbij heeft deze doelgroep hulp nodig. Eén van mijn collega’s wil bijvoorbeeld vrachtwagenchauffeur worden, maar moet daar nog wat stappen in zetten. In de tussentijd werkt hij bij ons. Wij ondersteunen hem zodat hij zijn droom kan verwezenlijken. Dat is mooi.” 

Paulina: “Nederland is gewoon echt een diploma-land: voor elk klein dingetje, inclusief schoonmaak, heb je een diploma nodig. Toen ik dat vertelde aan mijn moeder, lachte zij me uit. Ze dacht oprecht dat ik een grapje maakte. Maar ik ging dus echt naar school om te leren schoonmaken. En dat is super fijn, want ik heb er veel van geleerd. Maar zoiets is in Polen gewoon echt niet gebruikelijk.  
Hoewel ik echt veel heb geleerd van de opleiding, vind ik het nog steeds moeilijk dat er bij sollicitaties vrijwel alleen naar papieren gekeken wordt. Heb je niet het juiste CV, dan kom je niet op gesprek. Maar zo mis je een hele hoop potentie.” 

Judy: “Dat is dan weer het mooie aan ons: iedereen mag bij ons starten. Kom maar gewoon proberen en we zorgen ervoor dat je werk kunt doen.”